Weer thuis

Het is gelukt! Ik heb met vijftig (of waren het er honderd?) dolfijnen in de zee gezwommen! Fan-tas-tisch! Ze zwommen onder me door, over me heen, en keken me soms recht in de ogen aan. Wow! Ik dacht dat de Queen Charlotte Track de perfecte afsluiting was, nou dit maakte het compleet.

Het is gek om erover te schrijven, want inmiddels heb ik de zee, het strand, de vulkanen en de bergen van Nieuw-Zeeland weer verruild voor de binnenstad van Middelburg.

Geen snurkende kamergenoten meer, geen smerige borden of stinkende tas, ineens keus uit dertig shirtjes in plaats van drie. Ja, het backpacker-leven heeft inderdaad wat minpuntjes, maar HELP: ik wil weer terug!

Misschien is het iemand in m'n berichten opgevallen. Zo niet, dan zeg ik 't nog maar even: ik heb een fantastische reis gehad! Ik kan nog twintig juichtermen en uitroeptekens gebruiken, maar dat zou tekort schieten. Die landschappen, die mensen, die stilte, die gezelligheid...

Ik bekeek net mijn eerste blog-bericht. Zes weken geleden was ik enigszins nerveus om alleen op reis te gaan. Zou ik wel mensen ontmoeten? Nu weet ik: elke dag minstens twintig! 'Kan ik dat, alleen op reis?', vroeg ik me af. Nu weet ik: jaaa, ik KAN het en ik vind het geweldig! Ik geloof dat Nieuw-Zeeland me meer heeft opgeleverd dan alleen die mooie landschappen.

Queen Charlotte Track

Ik ben enorm gaar, maar ik heb een geweldige vier dagen gehad. Zon, prachtige omgeving en goed gezelschap! De Queen Charlotte Track was de ultieme afsluiting van m'n reis.

Ik heb samen met Shelley in vier dagen 71 kilometer gelopen. Veel heuvels, maar wat een mooie uitzichten! De Queen Charlotte Track is een wandelroute door de Marlborough Sounds, een gebied in het noorden van Nieuw-Zeeland met ontelbare groene heuvels in een blauwe zee. De track is alleen per boot toegankelijk. Je hoort alleen de krekels. En: in vier dagen hebben we geen spatje regen gezien en zelfs vooral strakblauwe lucht! Gisteravond hebben we bij zonsondergang geproost op Nieuw-Zeeland. Wow!

Tja, nog twee dagen te gaan hier. Gek. Morgen ga ik - als het weer meezit - toch nog zwemmen met dolfijnen. En dan terug naar Christchurch, waar ik Marianne weer zie. Nu heb ik geloof ik even een dutje nodig. Pfff...reizen is soms best vermoeiend. :-)

Walvissen

Kaikoura is the place to be voor het spotten van walvissen en zwemmen met dolfijnen. Die twee staan allebei hoog op m'n 'niet-te-missen-activiteiten-in-Nieuw-Zeeland-lijst', dus ik had beide tours al dagen van te voren geboekt (dat is geen overbodige luxe). Maar helaas, er stond een flinke wind in Kaikoura. Het resultaat: ik heb alleen de walvissen gezien EN ik weet nu wat zeeziek is.

Die walvissen: wow! Ongelooflijk, hoe groot die beesten zijn! Vanaf die boot kan je eigenlijk alleen een deel van de rug zien, maar toch. Enorm! En wat een geweldig gezicht als zo'n beest een duik in het diepe neemt en die mega-staart boven water komt. We hebben drie walvissen gespot. Foto's maken lukte amper, want je moest je met twee handen vasthouden. We gingen bij elke golf zeker twee meter op en neer.

Ik dacht altijd dat ik immuun was voor zeeziekte, maar werkelijk ie-de-reen op die boot zag groen, toen we weer bij de kust waren. Ik heb gelukkig alles binnen kunnen houden... Alle tours na de mijne werden afgelast, dus ik heb geluk gehad dat ik die walvissen toch gezien heb.

Alhoewel de zon vanochtend scheen in Kaikoura, waren de golven niet minder hoog. Een geweldig mooi gezicht, maar het zwemmen met dolfijnen werd afgelast. Jammer inderdaad, maar eerlijk gezegd is mijn 'niet-te-missen-activiteiten-in-Nieuw-Zeeland-lijst' inmiddels vervangen door de 'geweldige-dingen-die-ik-wel-heb-gedaan-lijst' in mijn hoofd. Echt, deze reis is sowieso onvergetelijk. En, het einde is nog niet in zicht! De komende week ga ik met Shelley, die ik twee weken geleden in Franz Jozef heb leren kennen, de Queen Charlotte Track lopen in de Marlborough Sounds in het noorden van het zuidereiland. Het is een tocht van vier dagen. Dat wordt vast helemaal geweldig!