Walvissen

Kaikoura is the place to be voor het spotten van walvissen en zwemmen met dolfijnen. Die twee staan allebei hoog op m'n 'niet-te-missen-activiteiten-in-Nieuw-Zeeland-lijst', dus ik had beide tours al dagen van te voren geboekt (dat is geen overbodige luxe). Maar helaas, er stond een flinke wind in Kaikoura. Het resultaat: ik heb alleen de walvissen gezien EN ik weet nu wat zeeziek is.

Die walvissen: wow! Ongelooflijk, hoe groot die beesten zijn! Vanaf die boot kan je eigenlijk alleen een deel van de rug zien, maar toch. Enorm! En wat een geweldig gezicht als zo'n beest een duik in het diepe neemt en die mega-staart boven water komt. We hebben drie walvissen gespot. Foto's maken lukte amper, want je moest je met twee handen vasthouden. We gingen bij elke golf zeker twee meter op en neer.

Ik dacht altijd dat ik immuun was voor zeeziekte, maar werkelijk ie-de-reen op die boot zag groen, toen we weer bij de kust waren. Ik heb gelukkig alles binnen kunnen houden... Alle tours na de mijne werden afgelast, dus ik heb geluk gehad dat ik die walvissen toch gezien heb.

Alhoewel de zon vanochtend scheen in Kaikoura, waren de golven niet minder hoog. Een geweldig mooi gezicht, maar het zwemmen met dolfijnen werd afgelast. Jammer inderdaad, maar eerlijk gezegd is mijn 'niet-te-missen-activiteiten-in-Nieuw-Zeeland-lijst' inmiddels vervangen door de 'geweldige-dingen-die-ik-wel-heb-gedaan-lijst' in mijn hoofd. Echt, deze reis is sowieso onvergetelijk. En, het einde is nog niet in zicht! De komende week ga ik met Shelley, die ik twee weken geleden in Franz Jozef heb leren kennen, de Queen Charlotte Track lopen in de Marlborough Sounds in het noorden van het zuidereiland. Het is een tocht van vier dagen. Dat wordt vast helemaal geweldig!

Lake Tekapo & Mount Cook

Het kan niet anders: ik heb gisteren het mooiste landschap van de wereld gezien. Ik ben bij Mount Cook geweest, de hoogste berg van Nieuw-Zeeland. Stel je voor: een groen landschap, een grijskleurig gletsjermeer, strakblauwe lucht en besneeuwde bergtoppen. Wie-wa-wow!

Nou ja, de foto's zeggen genoeg. :-)

Pinguins, zeehonden en een zeeleeuw

Ik ben de afgelopen dagen aan het wildlife spotten geweest in Dunedin en Oamaru, aan de oostkust van Nieuw-Zeeland. Ik heb pinguins, zeehonden en een zeeleeuw gezien. Vooral die laatste was indrukwekkend. Wat een beest zeg! De zeehonden zijn bijna al niet meer speciaal (hoor mij nou), maar superschattig. Op bijna elk rots langs de zee liggen er wel een paar. Gewoon zomaar! In de Milford Sound (een fiord in het zuidwesten van Nieuw-Zeeland) kwamen we heel erg dichtbij met de boot.

Er zijn hier blauwe pinguins en pinguins met gele ogen. Je kan er niet dichtbij komen, want ze zijn nogal schuchter, maar het is fantastisch om ze over het zand te zien waggelen. Gisteravond ben ik vlak voor zonsondergang gaan kijken hoe de blauwe pinguins terug kwamen van een dag vissen. We hebben er meer dan dertig gezien!

Vandaag ga ik verder naar Lake Tekapo. Hopelijk is het daar beter weer, want het regent hier al drie dagen onafgebroken.

Franz Josef, Wanaka & Queenstown

Ik ben op de Franz Josef gletsjer geweest! Weer zo'n dag die ik alleen met wow's en uitroeptekens kan omschrijven! Het was koud en nat, maar zo geweldig! Je voelt je zo klein als je tussen die enorme ijsblokken staat. Ik heb vijf uur op de gletsjer geklommen. Het ijs ziet er lichtblauw uit, prachtig! Het gaafste vond ik nog wel het moment dat we door een supersmalle spelonk - zo breed als m'n been - met metershoge ijsmuren moesten glibberen!

Franz Josef is een plaatsje met drie hotels, een paar hostels en een supermarkt, dus ik ben snel weer verder gereisd naar Wanaka. Dat dorp is niet veel groter, maar het heeft wel een mooi meer en een superschattige bioscoop. Ik heb met twee Engelse meiden, die ik in Franz Josef had ontmoet, onderuitgezakt naar een film gekeken. Er staan hele oude banken en een auto in die zaal en ze serveren er zelfs hele maaltijden tijdens de film!

Gistermiddag ben ik in Queenstown aangekomen, de party-town van Nieuw-Zeeland. Nee, ik ga NIET bungyjumpen hier! Ik heb gisteren wel cocktails uitgeprobeerd met een paar Duitse en Nederlandse meiden, die ik eerder al in Nelson had ontmoet. Grappig, hoe je in elk plaatsje weer dezelfde backpackers tegenkomt!

Abel Tasman

Helderblauw water, goudkleurige stranden en heel veel zon. Dat is Abel Tasman National Park. Normaal gesproken dan. Ik heb er vooral regen gezien... Ach, je kan niet alles hebben. Toch, het was super!

Gisteren heb ik de hele dag gekajakt. We zijn naar een zeehondeneiland gevaren. Een voordeel van de regen: de zeehonden hoefden niet in de schaduw te zitten en poseerden uitgebreid op de rotsen. Echt overal zaten ze. Geweldig!

Ik was van plan om met een tentje te kamperen bij het strand. Klinkt goed, toch? Maar bij nader inzien had ik toch niet zoveel zin om in de stromende regen een tentje op te zetten en in een klamme slaapzak te slapen. Ik heb dus toch maar een hostel opgezocht. Wat was ik BLIJ met die warme douche en dat droge bed!

Vanochtend scheen er een bescheiden zonnetje en ben ik met de watertaxi terug het park in gegaan. Toen ik daar aankwam begon het te druppelen en even later hoosde het weer. Ik heb zo'n vijftien kilometer gelopen door het bos en langs de zee. Gelukkig brak vanmiddag de zon weer door en kon ik toch nog wat zien van dat helderblauwe water en goudgele stranden!

Skydive!

Wiehaaa! Cootje went skydiving! Ik ben gisteren op 15.000 feet (ik weet niet precies hoe hoog dat is, maar geloof me, het was HOOG) uit een vliegtuig gesprongen! Echt, zooo gaaf!


Op het moment dat ik met m'n benen over de rand van dat vliegtuig hing, dacht ik: ga ik dit echt doen? Dat had ik eerder moeten bedenken, want een paar seconden later maakte m'n kiwi-buddy met mij een salto in de diepte. De minuut vrije val erna leek wel een paar uur te duren. Het ging HARD! Ik ben dwars door de wolken gevallen, maar ik heb ze niet eens gezien. Toen de parachute uiting, kon ik genieten van een prachtig uitzicht over Lake Taupo. Wat je normaal uit een vliegtuigraampje ziet, zag ik nu gewoon live. Een geweldig gevoel, om zo in de lucht te hangen. Ik heb gisteren de hele dag met een onuitwisbare glimlach rondgelopen. Hihi.

Rotorua

Wat een week! De ene dag sandboard ik van een duin af, de volgende dag splash ik in een autoband van een ondergrondse waterval en even later surf ik in de branding van een geweldig groot strand met ontelbare gebruinde kiwi-surfers. Nog een paar hoogtepunten: ik heb - dat kan niet anders - de grootste boom ter wereld gezien. Hij heeft een omtrek van zo'n zestien meter!

Ik heb gesnorkeld in een helder blauwe lagoon bij de Bay of Islands en gisteren ben ik naar het Wai-o-Tapu park geweest in Rotorua: een gebied vol geisers, bubbelende modderpoelen en vulkanisch gesteente. Het is ongelooflijk hoeveel mooie dingen er hier te zien zijn! Eigenlijk ben je telkens ook een klein beetje teleurgesteld over wat je niet kunt zien. Ja, ook zes weken is niet genoeg in Nieuw-Zeeland, dat heb ik inmiddels wel door.

De auto is ingeleverd en Marianne is haar eigen weg gegaan. Zometeen vertrek ik met de bus naar Taupo, ongeveer 70 kilometer ten zuiden van Rotorua. In Taupo wil ik de Tongariro crossing doen: dat moet een supermooie wandeling zijn, over een vulkaan. En daarna op naar het zuidereiland! Dat is nog veel mooier dan het noordereiland, hoor ik van iedereen. Wow!