Auckland

En jaaa, daar zit ik dan! Niet in een internetcafe, maar wel bij de receptie van het hostel. Aan de andere kant van de wereld! Knettergaar, hoofdpijn, maar wow, wat hebben we al veel gedaan op de eerste dag. Het was dan ook een lange dag: we kwamen vanochtend om half zes aan op het vliegveld van Auckland na een reis van 26 uur. We vlogen eerst negen uur terug de tijd in naar Canada en daarna twee dagen vooruit richting Auckland.

Eerst een kleine tegenvaller, want m'n backpack is ergens in Amsterdam of Vancouver blijven liggen... Maar goed, het zonnetje maakt veel goed. Het is hier zomer! Om acht uur stonden we in ons hostel - Surf 'n Snow (uitgekozen vanwege de naam) - en om half elf waren we aan onze eerste tour begonnen: een gratis bustour door Auckland. We zijn naar de Sky Tower geweest, we hebben de zee gezien en we hebben de superhoge Harbour Bridge beklommen.

Marianne kon zich niet bedwingen en is er meteen vanaf gebungeejumpt. Voor mij was het kijken al spannend genoeg. Aaaagh, wat is dat HOOG en ENG! Diep respect voor Mar en haar hairdip in het Nieuw-Zeelandse water!

Vanmiddag uit nood ook nog even geshopt - vervelend - want ik had niet eens een korte broek. Morgen gaan we weer weg uit Auckland, richting het noorden. We hebben een auto gehuurd en willen naar Bay of Islands rijden. Jippie! De vakantie is begonnen!

Nog een paar dagen...

Het schijnt dat ik over een paar dagen naar Nieuw-Zeeland ga. Het ticket is al maanden geleden geboekt, de Lonely Planet ligt nóg langer in de boekenkast. Normaal gesproken had ik al minstens tien uitgewerkte schema's van m'n reis gemaakt, per dag uitgesplitst naar een ochtend-, middag- en avondprogramma. Nu ben ik blijven steken bij de geweldige gedachte: IK GA NAAR NIEUW-ZEELAND!!!

Al die tijd droomde ik elke dag even weg bij een visioen van schaapjes, bergen, kiwi's en vulkanen. Het motto? Ik zie het allemaal wel. Vooral NIET te veel plannen. Tot afgelopen zondag. Stress! Shit, wat moet ik meenemen? Heb ik al zonnebrand, deet, shampoo, sokken, schoenen... En wat voor weer is het daar eigenlijk? Nu m'n splinternieuwe veel-te-dure winddichte fleechevest mét capuchon klaar ligt, ben ik weer rustig en heb ik bedacht dat Nieuw-Zeeland geen derdewereldland is en dat ze daar ook shampoo gebruiken. Fijn. Volgens weeronline.nl is het er zo'n 25 graden. :-)

Spannend is het, dat wel. Ik ben nog nooit zo ver op reis geweest, nog nooit zo lang én nog nooit alleen. Dat zijn wel veel uitdagingen in één keer. Ach ja, wat is ver, maak ik mezelf wijs. Vietnam was ook ver en dat verschil merk je écht niet. Zes weken is heus niet zo heel lang en het héél Nieuw-Zeeland zit vol met backpackers, die allemaal meteen mijn beste vrienden worden. Toch? Onthoud dat motto: ik zie het allemaal wel.

En, ik ben niet helemaal alleen. Eigenlijk helemáál niet. Want, ik ga met Mar! Samen vliegen we zondag naar Auckland en op 8 maart weer terug naar Amsterdam. Allebei een ideaalbeeld over Nieuw-Zeeland, allebei sinds kort vriendje-loos, enorm toe aan vakantie én twee bazen die ons zes weken vrij willen geven. Kán niet beter. De afspraak? We reizen een week samen. Geen idee of we elkaar daarna vooral hele nare dingen toewensen of dat we elkaar smeken nog langer samen verder te gaan. En hoe spannend ik 't ook vind, ik wil ook graag alleen reizen. Nee, het wordt geen zweverige zoektocht naar mezelf, maar wél: bergen en vulkanen beklimmen als ík zin heb, schaapjes tellen zoveel ik kan, niks doen als ík dat wil, en af en toe ongegeneerd shoppen of uitslapen... Jaaa!

Op deze site zal ik proberen regelmatig over mijn avonturen te schrijven. Probéren. Want ja, met al die nieuwe vrienden, geweldige bergtoppen en vulkanen weet ik niet of ik daar vaak tijd voor kan vinden. ;-)

Nou, de volgende keer dat ik schrijf, is waarschijnlijk vanuit een internetcafé in Auckland. Wiehaaaa!