Helderblauw water, goudkleurige stranden en heel veel zon. Dat is Abel Tasman National Park. Normaal gesproken dan. Ik heb er vooral regen gezien... Ach, je kan niet alles hebben. Toch, het was super! Gisteren heb ik de hele dag gekajakt. We zijn naar een zeehondeneiland gevaren. Een voordeel van de regen: de zeehonden hoefden niet in de schaduw te zitten en poseerden uitgebreid op de rotsen. Echt overal zaten ze. Geweldig!
Ik was van plan om met een tentje te kamperen bij het strand. Klinkt goed, toch? Maar bij nader inzien had ik toch niet zoveel zin om in de stromende regen een tentje op te zetten en in een klamme slaapzak te slapen. Ik heb dus toch maar een hostel opgezocht. Wat was ik BLIJ met die warme douche en dat droge bed!
Vanochtend scheen er een bescheiden zonnetje en ben ik met de watertaxi terug het park in gegaan. Toen ik daar aankwam begon het te druppelen en even later hoosde het weer. Ik heb zo'n vijftien kilometer gelopen door het bos en langs de zee. Gelukkig brak vanmiddag de zon weer door en kon ik toch nog wat zien van dat helderblauwe water en goudgele stranden!
leuk, foto's!
BeantwoordenVerwijderenongelofelijk, wat ziet dat er sportief, avontuurlijk en gezond uit!